ابن مهدى - از معاوية بن صالح ، از ضمرة بن حبيب ، از عبدالرحمان بن عمرو سلمى نقل مىكنند كه عرباض ساريه مىگويد : رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله ما را چنان موعظه‌اى كرد كه اشك از چشمانمان سرازير و دل‌هايمان هراسناك شد . گفتيم : اى رسول خدا ! اين ، موعظهء كسى است كه مىخواهد وداع كند . پس چه پيمانى بر عهدهء ما مىگذارى ؟ رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمود : شما را به بهترين و روشن‌ترين روش ترك مىكنم كه شبِ آن همانند روزِ آن است جز نابود شوندگان ، از آن نخواهند لغزيد . هر كدام از شما كه زنده بماند اختلافات فراوانى را خواهد ديد . پس به آن چه از سنّت من و سنّت خلفاى راشدين و هدايت يافته ، آگاه شده‌ايد تمسّك جوييد . بايد راه اطاعت پيش گيريد حتى اگر فرمانرواى شما برده‌اى حبشى باشد و در اين راه استقامت ورزيد . از راويان اين حديث ، اسد بن وداعه است . وى اين جمله را نيز به حديث عرباض مىافزود : مؤمن ، همانند شتر راهوارى است كه هر جا ببرندش خواهد رفت . حاكم نيشابورى در ادامه مىنويسد : سه تن از راويان ثقه و مورد اعتماد از ائمهء اهل شام در نقل روايت